“so full of shapes is fancy” *!

Mendelssohn, Violin Concerto In E Minor Op.64

"O spirit of love, how quick and fresh art thou

That, notwithstanding thy capacity
Receiveth as the sea, naught enters there,
Of what validity and pitch so e’er,

But falls into abatement and low price

Even in a minute! So full of shapes is fancy

That it alone is high fantastical."

Από το έργο του William Shakespeare Twelfth Night (act 1, scene 1)

Βροχή ζαχαρωτών...

...από νέφη κατακορύφου αναπτύξεως...   *!

Felix Mendelssohn, Piano Concerto No. 1 in G minor, op. 25

"Glassy essence"

Stephen Reid, Isabella and Angelo, 1909, (Measure for Measure)

(Isabella) 

"... but man, proud man,

Drest in a little brief authority,

Most ignorant of what he's most assured,

His glassy essence*, like an angry ape,

Plays such fantastic tricks before high heaven

As make the angels weep; who, with our spleens,

Would all themselves laugh mortal."

"Mα άνθρωπε συ, περήφανε άνθρωπε,

που ντύθηκες μικρή εξουσία εφήμερη,

και πιο πολύ αγνοείς ό,τι πιο βέβαιο έχεις,

τη γυάλινη την ύπαρξή σου, σαν έξαλλη μαϊμού,

με κόλπα κωμικά μπροστά στον ύψιστο ουρανό,

κάνεις να κλαιν οι αγγέλοι, που

αν είχαν φύση ανθρώπινη,

θα πέθαιναν στα γέλια."

Σαίξπηρ, Με το Ίδιο Μέτρο, 2.2

William Shakespeare (1564–1616), Measure for Measure, act 2, sc. 2, l. 117-23

Κορυφαίοι στίχοι από το ίσως πιο αντισυμβατικό έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, το οποίο ανήκει στις λεγόμενες «μελαγχολικές κωμωδίες» του, γιατί εκτός από δραματικά στοιχεία και ηθικοπλαστικά διδάγματα, έχει και κωμικές παρεμβάσεις, όπως και αίσιο τέλος. Βασικό θέμα του έργου είναι η δολιότητα της κρατικής εξουσίας και η διαφθορά των ανθρώπων όταν αναλαμβάνουν δημόσιες θέσεις. 

* glassy essence: "That essential nature of man which is like glass from its faculty to reflect the image of others in its own, and from its fragility, its liability to injury or destruction" (Clarke)

Felix Mendelssohn - Symphony No. 3 in A minor, Op. 56 "Scottish"

"A Midsummer Night's Dream" *!

Joseph Noel Paton, The Quarrel of Oberon and Titania (detail)

“If we shadows have offended,

Think but this, and all is mended,

That you have but slumbered here

While these visions did appear.

And this weak and idle theme,

No more yielding but a dream,

Gentles, do not reprehend:

If you pardon, we will mend:

And, as I am an honest Puck,

If we have unearned luck

Now to 'scape the serpent's tongue,

We will make amends ere long;

Else the Puck a liar call;

So, good night unto you all.

Give me your hands, if we be friends,

And Robin shall restore amends.”

Οι τελευταίες γραμμές από τον επίλογο του έργου, όπου τονίζεται στους θεατές/ αναγνώστες, από το «ξωτικό» (Robin), η ονειρική φύση των πραγμάτων που έχουν δει/ διαβάσει.

William Shakespeare, A Midsummer Night's Dream (Act 5, Scene 1)

Rachmaninoff's version of Mendelssohn's Scherzo 

from "A Midsummer Night's Dream"