Le chat

"Quand mes yeux, vers ce chat que j’aime

Tirés comme par un aimant,

Se retournent docilement

Et que je regarde en moi-même,

Je vois avec étonnement

Le feu de ses prunelles pâles,

Clairs fanaux, vivantes opales,

Qui me contemplent fixement."

απόσπασμα από το ποίημα του Charles Baudelaire, Le  chat

Alice Neel (American, 1900-1984), Eddie Zuckermandel, 1948. Oil on canvas, 87 x 38.4 cm.

Le Spleen de Paris

Tamara de Lempicka, Girl in a Green Dress

«Ποιον αγαπάς περισσότερο, αινιγματικέ άνθρωπε; Λέγε, τον πατέρα σου, την μητέρα σου, την αδελφή σου ή τον αδελφό σου;

“Δεν έχω ούτε πατέρα, ούτε μάνα, ούτε αδελφό, ούτε αδελφή.”

“Τους φίλους σου;”

“Χρησιμοποιείτε μια λέξη, της οποίας η έννοια μού έμεινε άγνωστη ως τώρα.”

“Την πατρίδα σου;”

“Αγνοώ σε ποιο γεωγραφικό πλάτος βρίσκεται.”

“Την ομορφιά;”

“Πρόθυμα θα την αγαπούσα, θεά και αθάνατη.”

“Το χρυσάφι;”

“Το μισώ όπως εσείς μισείτε τον θεό.”

“Ε λοιπόν! τι αγαπάς αλλόκοτε ξένε;”

“Αγαπώ τα σύννεφα που περνούν...εκεί πέρα....εκεί κάτω...τα θαυμάσια σύννεφα.”»

Charles Baudelaire, Η μελαγχολία του Παρισιού, μετ: Δημ. Χορόσκελης, εκδοτική Θεσσαλονίκης

Stacey Kent, Ces petit sriens !!!